
Á mörgum heimilum er stóll, borð eða bekkur sem á sér sögu. Kannski smíðaði einhver í fjölskyldunni hann. Kannski var hann gefinn við sérstakt tilefni eða fylgdi fólki milli heimila.
Þeir sem þekkja söguna þurfa ekki að fletta henni upp. En þegar húsgagnið fer til næstu kynslóðar getur hluti hennar gleymst. Nokkrar línur, ljósmynd og nafn geta þá skipt meira máli en við áttum okkur á.
EINARSSON-bekkurinn hjá JAX HANDVERK á rætur að rekja til ársins 1956. Langafi minn, Jón Einarsson frá Berjanesi í Vestmannaeyjum, hannaði hann og smíðaði með handverkfærum. Mamma fékk sinn bekk í fermingargjöf það ár.
Jón var sjálfsmenntaður smiður og nýtti meðal annars afgangstimbur úr vörupakkningum í nytjahluti. Bekkurinn hefur síðan verið endurgerður hjá JAX HANDVERK með línur upprunalega bekksins að leiðarljósi.
Þessi saga segir okkur hver stóð að handverkinu og hvers vegna bekkurinn varðveittist. Hún er þess virði að láta hana fylgja.
Þú þarft ekki að skrifa heila ættarsögu. Byrjaðu á því sem þú veist:
Hver smíðaði eða keypti húsgagnið?
Fyrir hvern var það ætlað?
Hvenær kom það inn á heimilið?
Tengdist það gjöf eða ákveðnu tilefni?
Hvar hefur það staðið og hverjir hafa átt það?
Spyrðu þann sem man best eftir hlutnum. Oft kemur meira fram í stuttu samtali en við fyrstu tilraun til að skrifa. Kannski man einhver eftir því hvar smíðin fór fram eða hvers vegna þessi tiltekna útfærsla varð fyrir valinu.
Ekki fylla í eyðurnar aðeins til að gera frásögnina heila. Ef ártalið er óvíst má segja „um miðjan sjötta áratuginn“ eða „samkvæmt minningu fjölskyldunnar“.
Skráðu líka hver sagði frá. Þá getur sá sem les síðar áttað sig á uppruna upplýsinganna. Gamall miði, ljósmynd eða kvittun getur hjálpað til við að staðfesta einstök atriði.
Taktu yfirlitsmynd af húsgagninu og myndir af sérstökum einkennum, til dæmis útskornu mynstri eða merkingu smiðsins.
Ef til eru eldri fjölskyldumyndir þar sem hluturinn sést er gaman að varðveita þær með frásögninni. Skráðu hverjir eru á myndinni og hvar hún var tekin, ef það er þekkt.
Geymdu texta og myndir saman á stað sem auðvelt er að finna aftur. Þegar húsgagnið skiptir um heimili getur afrit fylgt með.
Þessi venja þarf ekki að bíða þar til húsgagnið er orðið gamalt. Þú getur skráð hver smíðaði nýja borðið, hvenær það kom heim og hvers vegna þú valdir það.
Eftir mörg ár geta þessar einföldu upplýsingar orðið hluti af sögu heimilisins. Handverkið varðveitist í hlutnum. Frásögnina þurfum við sjálf að passa upp á.
Jón Axel Ólafsson / JAX HANDVERK
Myndatexti: EINARSSON-bekkurinn frá JAX HANDVERK er endurgerð hönnunar Jóns Einarssonar frá 1956. Sagan um uppruna hans fylgir handverkinu.
Written by
Follow Jón to see new posts in your feed, on your phone or by email.
More from
Jón Axel Ólafsson →Handklæðin eftir sánuna: ákveðið hvar þau þorna
Sánustundinni er lokið og blaut handklæði liggja eftir. Klefinn er enn hlýr og það getur verið freistandi að hengja þau þar upp og láta hitann sjá um restina. Betra er að hafa ákveðinn annan stað fyrir þau. Þegar frágangurinn er einfaldur og öllum ljós verður síður til sú venja…
Hávaði frá rafstöð: lestu fjarlægðina með tölunni
Í tækniblaði stendur 69 dBA. Er það mikið eða lítið? Og hvernig mun rafstöðin hljóma við hótelið, verkstæðið eða sumarhúsið? Talan ein svarar því ekki. Til að nota hljóðupplýsingar við val á rafstöð þarf að vita við hvaða aðstæður þær eiga við og hvar fólk verður statt þegar…
Lítil sólarhleðsla? Skoðaðu skuggann fyrst
Sólarsellan er tengd við orkubankann en hleðsluaflið er minna en þú bjóst við. Sólin er á lofti og allar snúrur virðast vera á sínum stað. Hvað er næst? Áður en þú ferð að breyta stillingum eða íhuga stærri búnað er gagnlegt að skoða aðstæðurnar í kringum spjaldið. Stundum er…